Frika nga uji, hutimi dhe humbja e privatësisë mund ta kthejnë larjen në një sfidë – ja si të veproni me qetësi, siguri dhe respekt për dinjitetin e personit
Askush nuk ndihet rehat kur gjendet në situatën që duhet të lajë një person tjetër të rritur, por kjo përvojë mund të bëhet shumë më e lehtë nëse ndiqen disa hapa të qartë.
Një nga pyetjet më të shpeshta me të cilat përballen familjarët e personave me demencë është se si t’i ndihmojnë ata gjatë larjes. Banja, dushi dhe kujdesi për higjienën personale mund të shndërrohen në një sfidë të vërtetë, sepse personi me probleme të kujtesës mund të ndiejë frikë, parehati, hutim ose të kundërshtojë për shkak të humbjes së privatësisë.
Megjithatë, me shumë durim dhe mirëkuptim, është e mundur të krijohet një përvojë e sigurt dhe sa më e këndshme, duke ruajtur njëkohësisht dinjitetin e personit me demencë, transmeton Telegrafi.
Është e rëndësishme që i gjithë procesi të zhvillohet ngadalë dhe në përputhje me aftësitë e personit. Në vend që të bëni gjithçka në vend të tij, përpiquni ta inkurajoni që vetë t’i kryejë ato veprime që ende është në gjendje t’i bëjë.
Një qasje e tillë ndihmon në ruajtjen e vetëbesimit dhe, njëkohësisht, mund të zvogëlojë kundërshtimin ndaj larjes ose dushit.
Para se të filloni, përgatitni gjithçka që ju nevojitet: peshqirë, rroba, sapun, shampo dhe produkte të tjera higjienike. Kështu shmangni ndërprerjet e panevojshme dhe hutimin shtesë.
Ndonjëherë mjafton të ndryshohet qasja, koha e larjes ose mënyra e komunikimit që personi të bashkëpunojë më lehtë.
Gjatë larjes flisni me zë të qetë dhe përdorni fjali të thjeshta. Shpjegojeni secilin hap veçmas dhe jepini personit kohë të mjaftueshme për ta kuptuar informacionin.
Për shembull, në vend që t’i jepni disa udhëzime njëherësh, thoni: “Tani do t’i lajmë duart”, “Tani marrim sfungjerin”, ose “Tani do ta shpëlajmë sapunin”.
Kjo mënyrë komunikimi e lehtëson procesin dhe shmang krijimin e tensionit shtesë.
Është gjithashtu shumë e rëndësishme të respektohen dëshirat e personit. Nëse ai shfaq parehati ose refuzon, përpiquni të kuptoni arsyen dhe përshtateni qasjen, në vend që ta detyroni.
Për ta bërë larjen sa më të sigurt, kujdesuni për disa gjëra të rëndësishme:
Çfarë të bëni nëse personi ka frikë nga uji
Nëse personi frikësohet nga uji i thellë, mbusheni vaskën vetëm me një sasi të vogël uji ose përdorni një karrige të posaçme për larje.
Për shumë persona, dushi i dorës mund të jetë më i këndshëm sesa një rrymë e fortë uji nga sipër, e cila mund të shkaktojë hutim ose ndjenjë pasigurie.
Disave u ndihmon edhe që, para se të hyjnë në dush ose vaskë, ta prekin ujin me dorë për t’u bindur se është i sigurt dhe me temperaturë të përshtatshme.
Edhe sinjalet vizuale mund të ndihmojnë. Për shembull, mund t’ia jepni sapunin kur është koha për t’u sapunisur ose peshqirin kur duhet të thahet.
Shumë persona me demencë ndiejnë turp ose parehati gjatë larjes. Për të ruajtur dinjitetin e tyre:
Ndjenja e sigurisë dhe e respektit shpesh është po aq e rëndësishme sa vetë higjiena.
Sa shpesh duhet larë një person me probleme të kujtesës?
Shpeshtësia e larjes varet nga gjendja shëndetësore, lëvizshmëria dhe zakonet personale të personit.
Nuk është gjithmonë e nevojshme që i gjithë trupi të lahet çdo ditë, por është e rëndësishme që higjiena bazë të mbahet rregullisht.
Çfarë të bëni nëse personi refuzon të lahet?
Provoni të ndryshoni kohën e larjes, mënyrën e qasjes ose mjedisin. Personi me demencë nuk duhet detyruar, sepse kjo mund ta shtojë frikën dhe ta bëjë edhe më të madh kundërshtimin ndaj larjes në të ardhmen.
A është dushi më i mirë se larja në vaskë?
Për shumë persona me probleme të kujtesës, dushi mund të jetë më i thjeshtë dhe më i sigurt, veçanërisht nëse përdoret dush dore dhe një ulëse e qëndrueshme për dush. /Telegrafi/
