Më 5 shtator të vitit 2016, në një mbrëmje historike për futbollin kosovar, një djalosh vetëm 22-vjeçar nisi një kapitull që do të zgjaste më shumë se nëntë vjet. Amir Rrahmani zbriti në fushë në ndeshjen e parë të Kombëtares së Kosovës në kualifikimet për Kupën e Botës, pikërisht në përballjen ndaj Finlandës, ku luajti të plota 90 minutat.
Ishte një moment historik për Kombëtaren e Kosovës, e cila sapo ishte pranuar në UEFA dhe FIFA, por edhe për një mbrojtës që shumë shpejt do të bëhej një prej figurave më të rëndësishme të saj.
Rrahmani mbërriti te Kombëtarja e Kosovës pas një periudhe të kaluar me Kombëtaren e Shqipërisë. Ai kishte luajtur rreth pesë ndeshje me Shqipërinë U19, ndërsa me U21 kishte zhvilluar 13 paraqitje dhe kishte shënuar një gol. Më pas kishte marrë edhe shansin me ekipin A të Shqipërisë. Debutimin e bëri nën drejtimin e Gianni De Biasit, duke luajtur gjashtë minuta në fitoren 3–0 ndaj San Marinos, në qershor të vitit 2016.
Ai ishte gjithashtu pjesë e listës së gjerë të Shqipërisë për EURO 2016, por në fund nuk u përzgjodh nga De Biasi për turneun në Francë. Bashkë me të, nga ajo listë mbetën jashtë edhe Milot Rashica dhe Herolind Shala. Të tre, në vazhdim, zgjodhën Kosovën dhe u bënë pjesë e historisë së Kombëtares së Kosovës, e cila sapo kishte nisur rrugëtimin e saj në arenën ndërkombëtare. Berat Gjimshiti vazhdoi me Shqipërinë, ku edhe ai u kthye në legjendë.
Rrahmani e nisi me Finlandën dhe e mbylli me Zvicrën, më 18 nëntor 2025. Në mes të këtyre dy ndeshjeve u zhvillua një kapitull i jashtëzakonshëm. Ai veshi fanellën e Kombëtares së Kosovës në 66 ndeshje dhe shënoi shtatë gola. Për një mbrojtës qendror, këto janë shifra të rëndësishme, por ajo që e përcaktoi më shumë Rrahmanin ishte vazhdimësia, karakteri dhe pesha që mori në ekip.
Në 66 paraqitjet e tij, Rrahmani nuk mori asnjëherë karton të kuq. Ai u ndëshkua me karton të verdhë 13 herë dhe shënoi edhe dy autogola. Në anën tjetër, shtatë herë gjeti rrjetën kundërshtare. Golat e tij me Kombëtaren e Kosovës kanë ardhur ndaj Turqisë, Zvicrës, Letonisë, Danimarkës, Azerbajxhanit, Malit të Zi dhe Greqisë – një listë kundërshtarësh që tregon edhe llojin e ndeshjeve në të cilat ai la gjurmë.
Më 7 qershor 2019, në barazimin 1–1 ndaj Malit të Zi, Rrahmani veshi për herë të parë shiritin e kapitenit. Nga ajo ditë nisi një tjetër etapë e rëndësishme e karrierës së tij me Kombëtaren e Kosovës.
Për shtatë vjet, ai ishte një prej liderëve të skuadrës dhe një prej futbollistëve që mbajti mbi supe përgjegjësinë e udhëheqjes së ekipit në skenën ndërkombëtare.
Me 66 paraqitje, Rrahmani renditet i treti në historinë e Kombëtares së Kosovës për numrin e ndeshjeve të zhvilluara. Para tij janë vetëm dy emra: Mërgim Vojvoda me 75 paraqitje dhe Vedat Muriqi me 68.
Pas tij janë Milot Rashica dhe Fidan Aliti, të dy me nga 64 paraqitje. Kjo renditje e vendos Rrahmanin në mesin e lojtarëve që kanë kontribuar më gjatë dhe më shumë për Kombëtaren e Kosovës që nga pranimi i saj në UEFA dhe FIFA.
Por historia e Amir Rrahmanit nuk mund të tregohet vetëm përmes statistikave me Kombëtaren e Kosovës. Ajo është historia e një futbollisti që e ndërtoi karrierën shkallë-shkallë. Nga Ramiz Sadiku, ai vazhdoi në futbollin kroat, ku kaloi nëpër disa prej klubeve më të njohura, përpara se të arrinte në Serie A. Rruga e tij nuk ishte e shpejtë, por ishte e qëndrueshme. Çdo hap e çoi drejt një niveli më të lartë, deri te një prej skenave më të mëdha të futbollit evropian.
Në Itali, Rrahmani u bë pjesë e elitës. Me Napolin arriti atë që shumë futbollistë vetëm mund ta ëndërrojnë: u shpall dy herë kampion i Italisë. Nga një futbollist i dalë nga futbolli kosovar, ai u shndërrua në një mbrojtës që luajti në nivelet më të larta të futbollit evropian dhe u bë pjesë e një prej skuadrave më të mëdha të Serie A.
Dhe pikërisht kjo e bën rrugëtimin e tij me Kombëtaren e Kosovës edhe më të veçantë. Kur zbriti në fushë ndaj Finlandës më 5 shtator 2016, Rrahmani ishte vetëm 22 vjeç. Kosova sapo kishte nisur historinë e saj ndërkombëtare, ndërsa ai ishte një prej emrave që do ta ndërtonin atë histori. Nëntë vjet më vonë, ai largohet nga Kombëtarja e Kosovës si një prej lojtarëve me më së shumti paraqitje, si ish-kapiten dhe si një prej futbollistëve më të suksesshëm që ka prodhuar futbolli kosovar.
Megjithatë, ky kapitull nuk përfundoi vetëm për shkak të moshës apo mungesës së ambicies. Rrahmani ka bërë të ditur se pas vendimit të tij qëndrojnë probleme që, sipas tij, lidhen me Federatën e Futbollit të Kosovës. Këto çështje pritet të sqarohen në vijim dhe mund të japin një pamje më të plotë të asaj që e çoi njërin prej liderëve të Kombëtares së Kosovës drejt këtij vendimi.
Një gjë, megjithatë, nuk mund të ndryshohet: Amir Rrahmani ishte aty në fillim. Ishte në fushë në ndeshjen historike të 5 shtatorit 2016, kur Kombëtarja e Kosovës nisi rrugëtimin e saj në kualifikimet për Kupën e Botës. Ishte aty për nëntë vjet, në fitore, humbje, barazime, net të mëdha dhe momente të vështira. Dhe kur u largua, la pas 66 ndeshje, shtatë gola, shtatë vjet si kapiten dhe një rrugëtim që e çoi nga Ramiz Sadiku deri te dy tituj kampionë me Napolin.
Rrahmani kishte ende shumë për të dhënë me Kombëtaren e Kosovës. Por futbolli ndonjëherë nuk i mbyll kapitujt vetëm kur lojtarët e kanë dhënë gjithçka. Kapitulli i tij me Kombëtaren e Kosovës është mbyllur, të paktën për momentin, pas një rrugëtimi që nisi në mënyrën më historike të mundshme dhe përfundoi me emrin e tij të gdhendur në mesin e lojtarëve më të rëndësishëm në historinë e saj. /Telegrafi/
