Disa hollësi që shpesh i neglizhojmë mund të ndryshojnë rezultatin dhe të krijojnë shqetësime të panevojshme
Marrja e mostrës së urinës dhe jashtëqitjes mund të duket një veprim i thjeshtë, por mënyra se si mblidhen, ruhen dhe transportohen këto mostra ka rëndësi të madhe për saktësinë e analizave laboratorike. Edhe një gabim i vogël gjatë përgatitjes mund të ndikojë në rezultat, duke krijuar dyshime të panevojshme për ndonjë sëmundje ose duke bërë të domosdoshme përsëritjen e analizës.
Te gratë, kujdes i veçantë duhet t’i kushtohet higjienës intime, mënyrës së marrjes së urinës dhe periudhës së menstruacioneve. Ndërsa gjatë marrjes së mostrës së jashtëqitjes, rëndësi ka shmangia e kontaktit me urinën, ujin dhe substancat e tjera që mund ta ndotin.
Prandaj, njohja e disa rregullave të thjeshta ndihmon që rezultatet laboratorike të jenë sa më të besueshme.
Si të merrni saktë mostrën e urinës?
Për analizën e zakonshme të urinës, zakonisht rekomandohet mostra e parë e mëngjesit, sepse urina është më e përqendruar. Për urinokulturën, e cila përdoret për identifikimin e baktereve që shkaktojnë infeksione urinare, rëndësi të veçantë ka shmangia e ndotjes së mostrës.
Në të dyja rastet, zakonisht kërkohet pjesa e mesme e rrjedhës së urinës, e mbledhur në enë sterile.
Për marrjen e saktë të mostrës ndiqni këta hapa:
1. Lani duart me ujë dhe sapun. Më pas pastroni organet e jashtme gjenitale me ujë të vakët. Te gratë, pastrimi bëhet nga përpara prapa, për të shmangur bartjen e baktereve nga zona anale drejt uretrës.
2. Përdorni vetëm enë sterile. Hapeni enën pak para marrjes së mostrës dhe mos prekni pjesën e brendshme ose kapakun. Kavanozat dhe gotat e zakonshme nuk janë të përshtatshme, edhe nëse janë larë mirë.
3. Mblidhni pjesën e mesme të urinës. Fillimisht urinoni për disa sekonda në tualet, pastaj, pa e ndërprerë domosdoshmërisht rrjedhën, mblidhni urinën në enë. Gratë duhet t’i mbajnë të ndara buzët e jashtme gjenitale gjatë këtij procesi.
4. Mos e mbushni enën plot. Zakonisht mjafton një sasi e vogël, sipas udhëzimeve të laboratorit. Kujdesuni që buza e enës të mos prekë lëkurën.
5. Mbylleni mirë enën dhe dorëzojeni mostrën sa më shpejt në laborator.
A mund të bëhet analiza e urinës gjatë menstruacioneve?
Menstruacionet mund të ndikojnë në rezultatet e analizës së urinës, sepse gjaku menstrual mund të përzihet me mostrën.
Si pasojë, analiza mund të tregojë praninë e eritrociteve, përkatësisht rruazave të kuqe të gjakut, edhe kur ato nuk vijnë nga sistemi urinar.
Nëse analiza nuk është urgjente, këshillohet konsultimi me laboratorin për shtyrjen e saj. Në rastet kur analiza duhet të kryhet menjëherë, personeli laboratorik duhet të informohet për menstruacionet.
Sa kohë mund të qëndrojë mostra e urinës?
Idealisht, mostra duhet të dorëzohet në laborator brenda një deri në dy orësh nga marrja.
Nëse dorëzimi i menjëhershëm nuk është i mundur, për shumë analiza lejohet ruajtja në frigorifer, në temperaturë rreth 4°C. Në varësi të analizës, disa mostra mund të ruhen deri në 24 orë.
Megjithatë, jo të gjitha analizat lejojnë të njëjtën kohë ruajtjeje, prandaj duhet të ndiqen udhëzimet e laboratorit, transmeton Telegrafi.
Si të merrni saktë mostrën e jashtëqitjes?
Për analizën e jashtëqitjes përdoret një enë e posaçme, zakonisht me një lugëz të vogël të vendosur në kapak.
Mostra nuk duhet të vijë në kontakt me urinën, ujin e tualetit ose produktet e pastrimit, sepse këto mund të ndikojnë në rezultatet laboratorike.
Për marrjen e mostrës ndiqni këto udhëzime:
1. Urinoni përpara jashtëqitjes, në mënyrë që urina të mos përzihet me mostrën.
2. Përdorni një sipërfaqe të pastër për mbledhjen e jashtëqitjes. Mund të vendosni një folie plastike mbi tualet ose të përdorni një enë të posaçme njëpërdorimëshe.
3. Merrni një sasi të vogël jashtëqitjeje me lugëzën e enës. Nëse vëreni mukus, gjak ose pjesë të lëngshme, përfshini edhe një pjesë të tyre, përveç nëse laboratori udhëzon ndryshe.
4. Mos e mbushni enën deri në fund. Sasia e nevojshme ndryshon sipas analizës, por zakonisht mjafton një pjesë e vogël e enës.
5. Mbylleni fort kapakun, shënoni të dhënat e kërkuara dhe lani duart me ujë e sapun.
Kur duhet të dorëzohet mostra e jashtëqitjes?
Mostra duhet të dorëzohet sa më shpejt në laborator, mundësisht brenda dy orësh nga marrja.
Nëse kjo nuk është e mundur, duhet të konsultoheni me laboratorin për mënyrën e ruajtjes. Disa mostra mund të mbahen në frigorifer, në temperaturë rreth 4°C, ndërsa të tjera kërkojnë dorëzim të menjëhershëm ose kushte të veçanta transporti.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme për ekzaminimet parazitologjike dhe mikrobiologjike.
A vlejnë të njëjtat rregulla për të gjitha analizat e jashtëqitjes?
Jo. Mënyra e marrjes dhe ruajtjes ndryshon sipas analizës.
Për koprokulturën, e cila shërben për identifikimin e baktereve që shkaktojnë infeksione të zorrëve, duhet të shmanget ndotja e mostrës.
Për analizën parazitologjike, ndonjëherë kërkohen disa mostra të mbledhura në ditë të ndryshme, për të rritur mundësinë e zbulimit të parazitëve.
Ndërsa për testin e gjakut të fshehtë në jashtëqitje, i cili përdoret edhe për depistimin e kancerit të zorrës së trashë, zakonisht nevojitet një komplet i veçantë me shkopth për marrjen e një sasie shumë të vogël.
Gabimet më të shpeshta që duhen shmangur
Përdorimi i enëve të papërshtatshme, prekja e pjesës së brendshme të tyre, përzierja e mostrës me substanca të tjera dhe vonesa në dorëzim janë ndër gabimet më të zakonshme.
Gjithashtu, ruajtja e mostrave në temperaturë të papërshtatshme mund të shkaktojë ndryshime që ndikojnë në rezultatet laboratorike.
Prandaj, përpara çdo analize, informohuni për mënyrën e marrjes, sasinë e nevojshme dhe kushtet e ruajtjes së mostrës. Këta hapa të thjeshtë ndihmojnë në shmangien e rezultateve të pasakta dhe përsëritjes së panevojshme të analizave. /Telegrafi/
