Presidenti serb Aleksandar Vuçiq njoftoi vendimin e tij për të falur 49 persona, përfshirë – siç deklaroi ai – 12 anëtarë të “grupit të Novi Sadit” të udhëhequr nga Mila Pajiq.
Ai vuri në dukje se kishte falur gjithsej 49 individë, përfshirë 23 të lidhur me “të gjitha këto ngjarje të tmerrshme gjatë një viti e gjysmë të fundit”, duke e bërë këtë pavarësisht – siç përmendi ai – vlerësimeve të dhëna nga shërbimet e sigurisë, transmeton Telegrafi.
“Kam marrë vendimin për të falur 12 individë nga grupi i Novi Sadit i udhëhequr nga Mila Pajiq, ashtu siç kam vendosur të fal 11 individë të cilët, në anën tjetër, morën pjesë në incidente kundër protestuesve që mbanin bllokadat”, deklaroi Vuçiq gjatë një fjalimi të mbajtur para dorëheqjes së tij.
Ai theksoi se e kishte të vështirë të pranonte që disa të rinj – “pavarësisht nga rëndësia e veprave që kishin kryer” – po e kalonin rininë e tyre jashtë kufijve të Serbisë. Ai e përshkroi këtë si një “akt mëshire” dhe shprehu dëshirën për të ndihmuar të rinjtë.
Ndryshe, 12 aktivistë dhe studentë nga Novi Sadi ishin akuzuar për tentativë të pretenduar për përmbysjen e rendit kushtetues. Procedurat gjyqësore filluan më 24 nëntor të vitit të kaluar kundër aktivistëve të akuzuar nga Lëvizja e Qytetarëve të Lirë (PSG) – Marija Vasiq, Davor Stefanoviq, Lado Jovoviq, Sërgjan Gjuriq dhe Mlladen Cvijetiq – si dhe anëtarëve të organizatës Studentët Kundër Sundimit Autoritar (STAV): Lazar Diniq, Mila Pajiq, Doroteja Antiq, Anja Pituliq, Branisllav Gjorgjeviq, Jovan Drazhiq dhe Dejan Bagariq.
Gjashtë prej tyre kaluan muaj në paraburgim dhe më pas në arrest shtëpiak, ndërsa gjashtë të rinj të tjerë ishin në mërgim dhe u gjykuan në mungesë. Kur u pyet nga N1 se çfarë kishte ndryshuar në qëndrimin e tij ndaj këtyre aktivistëve – gjë që çoi në vendimin për t’i falur ata, duke pasur parasysh se si ai, ashtu edhe përfaqësues të tjerë të autoriteteve dhe të partisë së tij, më parë kishin përdorur terma nënçmues për t’i përshkruar – ai u përgjigj se nuk kishte ndryshuar asgjë.
Ai deklaroi se kishte mendimin më të keq të mundshëm për këta individë dhe për ndjenjën e tyre të përgjegjësisë – apo mungesën e saj – “kur hartonin plane për të marrë nën kontroll institucionet shtetërore përmes dhunës”.
“E vetmja gjë që ka ndryshuar është kjo: aktet e faljes dhe të abolimit janë akte mëshire – kështu përkufizohen ato si në teori, ashtu edhe në praktikë. E ndërmora këtë akt mëshire për shkak të moshës së tyre të re, jo sepse ishin të pafajshëm apo sepse nuk i kishin kryer veprimet në fjalë. E bëra këtë sepse e di që ata do të ishin dënuar me vite burgim në çdo vend të botës. Dhe dua ta shpëtoj çdo të ri, sepse besoj se ka shpresë që ata të ndryshojnë dhe të sillen në mënyrë më të përgjegjshme në të ardhmen”, deklaroi ai. /Telegrafi/
