Çfarë konsiderohet si “Prodhuar në Evropë”? Franca, Gjermania dhe Spanja kanë qëndrime të ndryshme

Bota

Franca kërkon një përparësi të rreptë për BE-në, Gjermania dëshiron të përfshijë partnerët tregtarë, ndërsa Spanja propozon një kompromis, në kohën kur Brukseli përpiqet të përballet me konkurrencën kineze. Franca, Gjermania dhe Spanja janë të ndara lidhur me atë se çfarë duhet të konsiderohet si “Prodhuar në Evropë”, ndërsa BE-ja përgatit rregulla të reja që […]

Madhësia e shkronjave

Franca kërkon një përparësi të rreptë për BE-në, Gjermania dëshiron të përfshijë partnerët tregtarë, ndërsa Spanja propozon një kompromis, në kohën kur Brukseli përpiqet të përballet me konkurrencën kineze.

Franca, Gjermania dhe Spanja janë të ndara lidhur me atë se çfarë duhet të konsiderohet si “Prodhuar në Evropë”, ndërsa BE-ja përgatit rregulla të reja që synojnë të favorizojnë industrinë evropiane përballë konkurrencës në rritje nga Kina.

Akti i propozuar nga Komisioni Evropian për Përshpejtimin e Industrisë do t’u jepte trajtim preferencial në kontratat publike produkteve të prodhuara në Evropë, përfshirë makinat, çelikun dhe teknologjitë e gjelbërta.

Por qeveritë e BE-së nuk bien dakord se ku përfundon Evropa: Franca kërkon përparësi të rreptë për BE-në, Gjermania dëshiron të përfshijë partnerët tregtarë, ndërsa Spanja propozon një kompromis mes të dyjave, thuhet në një shkrim të Euronews, përcjell Telegrafi.

Franca po insiston për një qasje të rreptë të BE-së, por Gjermania dëshiron një model më të hapur, që lejon produkte të prodhuara “me” Evropën.

Në një dokument qëndrimi, Berlini deklaroi se rregullat e origjinës duhet të shtrihen edhe te partnerët tregtarë të bllokut, me kusht që ato vende t’u ofrojnë kompanive evropiane qasje të barabartë në këmbim.

Kjo mund të përfshijë vendet nënshkruese të Marrëveshjes së OBT-së për Prokurimin Publik (GPA), si dhe vendet që kanë një marrëveshje të tregtisë së lirë ose bashkim doganor me BE-në.

“Akti për Përshpejtimin e Industrisë, nga këndvështrimi ynë, duhet të ndjekë një parim: të prodhuara ‘me’ Evropën”, tha të enjten ministrja gjermane për Çështjet Ekonomike, Katherina Reiche, para një takimi të ministrave të industrisë të BE-së.

Ajo shtoi se mund të përfshihen vende si Norvegjia dhe Zvicra, si dhe “vende partnere” si Kanadaja, “së cilës presidentja e Komisionit i ka ofruar një partneritet veçanërisht të privilegjuar”.

Javën e kaluar, presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, propozoi gjatë fjalimit të saj mbi gjendjen e Bashkimit që Kanadasë t’i jepet statusi i anëtarit “të asociuar” të BE-së, ndërsa Otava kërkon lidhje më të ngushta me evropianët në mes të një lufte tregtare me SHBA-në.

Një urë lidhëse mes Francës dhe Gjermanisë

Edhe Spanja ka publikuar një dokument qëndrimi, duke ofruar një kompromis midis qasjeve franceze dhe gjermane.

“Ne kemi bërë një propozim që përcakton pa dyshim forcimin e Bashkimit Evropian të 27 vendeve, si zona specifike ku është e nevojshme të forcohet kapaciteti prodhues në Evropë”, ka thënë ministri spanjoll i Industrisë, Jordi Hereu i Boher.

Ai shtoi: “Por, në të njëjtën kohë, besoj se ne e përcaktojmë qartë atë që e quajmë autonomi strategjike të hapur, në bashkëpunim dhe në partneritet me rajone të tjera të botës dhe vende të tjera”.

Dokumenti propozon ndarjen e konceptit të “preferencës evropiane” në tri grupe: një bërthamë e përbërë nga 27 vendet anëtare të BE-së; një grup i dytë që përfshin vendet e Zonës Ekonomike Evropiane, si Norvegjia, dhe partnerë të besuar që ofrojnë qasje reciproke në prokurimin publik; dhe një grup i tretë që përfshin vendet me marrëveshje të tregtisë së lirë ose bashkime doganore me BE-në, si dhe nënshkruesit e Marrëveshjes së OBT-së për Prokurimin Qeveritar.

Grupi i tretë mund të përfshijë gjithashtu vende të treta që prodhojnë komponentë “kritikë” për sigurinë ekonomike të BE-së, në rastet kur kjo justifikohet nga “mungesa aktuale e kapaciteteve të mjaftueshme prodhuese brenda Bashkimit” ose nga mungesa e burimeve alternative të furnizimit.

Italia, ekonomia e tretë më e madhe e BE-së, ende nuk ka mbajtur një qëndrim të qartë; të enjten, ministri i Ndërmarrjeve, Adolfo Urso, deklaroi vetëm se mbështet një preferencë evropiane të hapur ndaj “partnerëve strategjikë”.

“Besojmë se duhet të nisemi nga baza industriale e 27 vendeve anëtare, me një qasje gjithëpërfshirëse dhe të balancuar, si për sa i përket mbrojtjes së zinxhirëve të vlerës industriale, ashtu edhe në lidhje me partnerët strategjikë të kontinentit tonë, të cilët duhet t’i përfshijmë në strategjinë tonë të politikës industriale”, ka vënë në pah ai.