Kur Juventusi dominonte Kupën e Botës: Nga lavdia e Berlinit 2006 te sfidat e sotme

Sport

Kupa e Botës gjithmonë ka pasur një lidhje të veçantë me Juventusin. Për dekada me radhë, bardhezinjtë kanë qenë klubi që ka dhënë më së shumti kampionë bote, duke u shndërruar në shtyllën kryesore të kombëtareve fituese dhe veçanërisht të Italisë. Me plot 27 futbollistë kampionë bote në historinë e klubit, Juventusi mban rekordin si […]

Madhësia e shkronjave

Kupa e Botës gjithmonë ka pasur një lidhje të veçantë me Juventusin. Për dekada me radhë, bardhezinjtë kanë qenë klubi që ka dhënë më së shumti kampionë bote, duke u shndërruar në shtyllën kryesore të kombëtareve fituese dhe veçanërisht të Italisë.

Me plot 27 futbollistë kampionë bote në historinë e klubit, Juventusi mban rekordin si skuadra me më shumë fitues të Kupës së Botës në radhët e saj.

Pas tij renditen Bayern Munich me 24, Interi me 21 dhe Roma me 17 lojtarë kampionë bote.

“Blloku i Juventusit”, çelësi i suksesit të Italisë

Një nga karakteristikat më të veçanta të kombëtares italiane në periudhat e saj më të suksesshme ka qenë prania e një numri të madh lojtarësh të Juventusit. Kjo u pa qartë në triumfet e Italisë në vitet 1934, 1982 dhe 2006.

Nga Combi, Monti e Orsi te Zoff, Scirea, Cabrini dhe Rossi, e deri te Buffon, Cannavaro, Camoranesi, Del Piero dhe Zambrotta, Juventusi ka qenë baza mbi të cilën është ndërtuar suksesi i “Azzurrëve”.

Përveç lojtarëve italianë, klubi torinez ka pasur edhe emra të mëdhenj ndërkombëtarë që kanë shkruar histori me kombëtaret e tyre, si Zinedine Zidane, Didier Deschamps, Angel Di Maria dhe Leandro Paredes.

Momenti që simbolizon më së miri ndikimin e Juventusit në Kupën e Botës mbetet finalja e vitit 2006 mes Italisë dhe Francës në Berlin.

Në atë ndeshje historike, plot 18 futbollistë që kishin veshur fanellën e Juventusit në një moment të karrierës së tyre ishin pjesë e finales, qoftë si titullarë apo në stol.

Në anën italiane ishin emra si Buffon, Cannavaro, Zambrotta, Camoranesi, Del Piero, Pirlo dhe Toni, ndërsa Franca kishte Zidane, Thuram, Vieira, Henry dhe Trezeguet.

Në pankinën e Italisë ishte gjithashtu Marcello Lippi, një tjetër figurë e lidhur ngushtë me sukseset e Juventusit.

Për shumë tifozë, ajo finale përfaqëson kulmin e epokës së artë të klubit dhe të futbollit italian në arenën ndërkombëtare.

Dy dekada më vonë, situata ka ndryshuar ndjeshëm. Italia mungon për herë të tretë radhazi në Kupën e Botës, ndërsa Juventusi po kalon një periudhë të vështirë sportive.

Bardhezinjtë nuk kanë fituar titullin kampion që nga viti 2020 dhe për herë të parë pas shumë vitesh nuk arritën të siguronin në fushë një vend në Ligën e Kampionëve.

Në Botërorin 2026, Juventusi përfaqësohet nga vetëm gjashtë futbollistë: Gleison Bremer (Brazil), Jonathan David (Kanada), Teun Koopmeiners (Holandë), Francisco Conceiçao (Portugali), Kenan Yildiz (Turqi) dhe Weston McKennie (Shtetet e Bashkuara).

Për të rikthyer statusin e dikurshëm, Juventusi dhe futbolli italian kanë nevojë për një projekt afatgjatë. Investimi te talentet italiane, krijimi i një bërthame të fortë vendase dhe rikthimi i fuqisë financiare për të afruar yje ndërkombëtarë konsiderohen elementët kyç për t’u rikthyer në majat e futbollit evropian dhe botëror.

Për momentin, Berlini i vitit 2006 mbetet kujtimi më i madh i një epoke kur Juventusi jo vetëm dominonte Italinë, por ishte një nga klubet më ndikues në historinë e Kupës së Botës. /Telegrafi/