Shëtitjet e rregullta zvogëlojnë stresin, mbrojnë zemrën tuaj dhe përmirësojnë qëndrimin.
Për të marrë rezultat sa më të mirë, mund të ekspozoheni ndaj diellit në mëngjes, të ecni pas ushqimit, të mbani qëndrimin e duhur të trupit, të ndryshoni itinerarin, si dhe të shtoni ushtrime, një ritëm më të shpejtë dhe momente të ndërgjegjësimit pa telefon.
Ecja çdo ditë sjell përfitime të shumta shëndetësore – ul nivelet e stresit, rrit energjinë dhe ndikon pozitivisht në shëndetin e zemrës, imunitetin dhe nivelet e sheqerit në gjak.
Ky aktivitet i thjeshtë gjithashtu ndihmon në lehtësimin e dhimbjeve të shpinës dhe përmirësimin e qëndrimit, gjë që është thelbësore për njerëzit që e kalojnë pjesën më të madhe të ditëve të tyre ulur para kompjuterit.
Megjithatë, edhe pse çdo formë e ecjes është e dobishme, me disa korrigjime mund t’i rrisni më tej efektet.
Faktorë të tillë si zgjedhja e kohës kur ecni, mënyra se si mendoni dhe aktivitetet që bëni gjatë ecjes luajnë një rol të madh.
Bëni një shëtitje menjëherë pasi të zgjoheni
Një shëtitje në mëngjes menjëherë pas zgjimit lejon që sytë tuaj të ekspozohen ndaj dritës së drejtpërdrejtë të mëngjesit.
Kjo ndalon prodhimin e melatoninës, një hormon në tru që rregullon ciklin gjumë-zgjim.
Si rezultat, nivelet e melatoninës rriten natyrshëm më herët në mbrëmje, duke e bërë më të lehtë të bini në gjumë më shpejt.
Rrezet e diellit arrijnë retinën në pjesën e prapme të syrit dhe dërgojnë një sinjal për të ndaluar sekretimin e melatoninës, duke rivendosur kështu ritmin natyror cirkadian.
Lëvizja pas vakteve stimulon jashtëqitjet dhe lehtëson kalimin e ushqimit përmes traktit tretës.
Qëndrimi drejt dhe lëvizja zvogëlojnë fryrjen, ndërsa ecja ndihmon në parandalimin e simptomave të pakëndshme për njerëzit që vuajnë nga urthi dhe refluksi.
Kushtojini vëmendje qëndrimit të duhur
Qëndrimi i saktë e bën hapin më efikas dhe zvogëlon tendosjen e panevojshme në qafë, shpinë, vithe dhe gjunjë.
Përveç kësaj, mundëson frymëmarrje më të lehtë dhe aktivizim të krahëve dhe trungut.
Mbështetuni fort në këmbë dhe shmangni hapat shumë të gjatë.
Rritja graduale e intensitetit të ecjes është një mënyrë e shkëlqyer për të sfiduar trupin tuaj pa kaluar te vrapimi.
Kjo rrit ngarkesën në sistemin kardiovaskular, ndërsa ecja përpjetë aktivizon gjithashtu muskujt e vitheve, pulpave dhe shpinës.
Nuk është e nevojshme ta shndërroni një shëtitje në një stërvitje ekstreme.
Mund ta rrisni intensitetin duke ecur më shpejt, në itinerare më të gjata ose duke shtuar ngarkesa (çantë shpine, pesha për kyçet e duarve).
Pasi të ngroheni, futni intervale me ecje ose ngjitje më të shpejtë për 30 deri në 60 sekonda, pastaj kthehuni në ritmin normal.
Bëjini këto ndryshime gradualisht për të shmangur lëndimet.
Përveç mbështetjes së lidhjes shoqërore, ecja me një mik ose koleg ofron motivim dhe përgjegjësi shtesë.
Të flasësh ndërsa lëviz shërben gjithashtu si një tregues i mirë i intensitetit – nëse mund të flasësh pa asnjë përpjekje, është një shenjë se duhet ta përshpejtosh pak ritmin.
Shtimi i ushtrimeve të thjeshta për forcë e kthen ecjen tuaj të përditshme në një stërvitje të plotë.
Bëni pushime të shkurtra gjatë ecjes: çdo pesë deri në dhjetë minuta, bëni një seri ulje-ngritjesh, uljesh të forta, ngritjesh me majë të gishtave të këmbëve ose pompimesh në një sipërfaqe të ngritur (p.sh., në një stol parku).
Fillestarët mund të fillojnë vetëm me një ose dy pushime.
Të shikosh një ekran ndërsa ecësh të shpërqendron dhe të shkëput nga trupi dhe mjedisi përreth.
Kjo praktikë aktivizon “ndërgjegjësimin e mishëruar”, zvogëlon stimulimin e trurit dhe ndihmon trupin të relaksohet dhe të çlirohet nga stresi. /Telegrafi/
