Stërvitja në zonën 2 është një formë ushtrimi me intensitet të ulët deri mesatar.
Ajo është bërë shumë e popullarizuar në botën e fitnesit, pasi lidhet me përmirësimin e qëndrueshmërisë, shëndetin e zemrës dhe funksionimin e mitokondrive, pjesëve të qelizave që prodhojnë energji.
Sipas ekspertëve, kjo zonë i referohet intensitetit pak më të ulët se pragu i parë laktik ose ventilator, kur frymëmarrja fillon të përshpejtohet dhe laktati nis të grumbullohet në gjak.
Foto ilustruese
Megjithatë, kufiri i saktë ndryshon nga personi në person dhe nuk mund të përcaktohet gjithmonë vetëm përmes formulave të bazuara në moshë.
Një analizë e studiuesve kanadezë, e publikuar në revistën shkencore Sports Medicine, ka vënë në pikëpyetje pretendimin se stërvitja në zonën 2 është zgjedhja më e mirë për të gjithë.
Sipas tyre, provat shkencore nuk tregojnë se ky intensitet është optimal për përmirësimin e kapacitetit aerobik dhe funksionit të mitokondrive te popullata e përgjithshme.
Studimet sugjerojnë se ushtrimet me intensitet më të lartë mund të sjellin përmirësime më të mëdha në kapacitetin maksimal të marrjes së oksigjenit, i njohur si VO₂max, veçanërisht kur koha për stërvitje është e kufizuar.
Megjithatë, stërvitja në zonën 2 mbetet e dobishme për ndërtimin e qëndrueshmërisë dhe për të ushtruar për periudha më të gjata pa shkaktuar lodhje të tepërt.
Ekspertët theksojnë se kjo metodë nuk duhet të përjashtohet nga rutina e aktivitetit fizik.
Përkundrazi, kombinimi i ushtrimeve me intensitet të ulët me një ose dy seanca më intensive në javë mund të jetë një mënyrë e mirë për të përmirësuar kondicionin fizik, në varësi të gjendjes dhe qëllimeve të secilit person. /Telegrafi/
