Dhjami i grumbulluar në bark, sidomos ai visceral që rrethon organet e brendshme, lidhet me inflamacion, probleme metabolike dhe rrezik më të lartë për rënie njohëse me kalimin e viteve
Problemet me kujtesën dhe përqendrimin nuk lidhen gjithmonë vetëm me lodhjen, stresin apo mungesën e gjumit. Studimet e viteve të fundit tregojnë se edhe dhjami i grumbulluar në zonën e barkut, sidomos në moshën e mesme, mund të ndikojë në shëndetin e trurit.
Dhjami abdominal është emërtim i përgjithshëm për indin dhjamor në zonën e barkut. Ai ndahet në dhjam nënlëkuror, që ndodhet menjëherë nën lëkurë, dhe dhjam visceral, i cili grumbullohet më thellë, rreth organeve të brendshme si mëlçia, pankreasi dhe zorrët.
Pikërisht dhjami visceral konsiderohet më problematik. Ai nuk është vetëm rezervë energjie, por vepron si ind aktiv metabolik, që mund të lirojë substanca inflamatore dhe të ndikojë në enët e gjakut, metabolizëm dhe funksionin e organeve.
Sipas studiuesve, perimetri më i madh i belit në moshën e mesme lidhet me rrezik më të lartë për vështirësi njohëse në vitet e mëvonshme. Kjo lidhje mund të shfaqet edhe te personat me peshë normale, por me dhjam të grumbulluar në zonën e barkut.
Teprica e dhjamit abdominal mund të ndikojë në uljen e vëllimit të masës së hirtë të trurit, e cila është e rëndësishme për përpunimin e informacionit, kujtesën dhe kontrollin e lëvizjeve. Po ashtu, lidhet me probleme vaskulare, tension të lartë dhe qarkullim më të dobët të gjakut drejt trurit.
Mosha e mesme është periudhë veçanërisht e rëndësishme, sepse metabolizmi ngadalësohet, ndryshimet hormonale bëhen më të dukshme dhe shumë njerëz fillojnë të shtojnë peshë pikërisht në zonën e belit, transmeton Telegrafi.
Lajmi i mirë është se truri mbetet i aftë të përfitojë nga ndryshimet në stilin e jetesës. Ulja e dhjamit visceral përmes ushqimit të shëndetshëm, aktivitetit fizik, gjumit cilësor dhe kontrollit të stresit mund të ndihmojë në uljen e inflamacionit dhe në mbrojtjen e neuroneve nga plakja e parakohshme.
Për të ulur dhjamin abdominal, nuk mjafton vetëm ushtrimi i barkut. Nevojitet qasje e përgjithshme: më shumë fibra të tretshme, më pak sheqer i shtuar, sidomos nga pijet e ëmbëlsuara, si dhe ushqime të pasura me omega-3, si peshku, farat dhe arrat.
Aktiviteti fizik është po ashtu thelbësor. Ecja e shpejtë, noti, biçikleta dhe ushtrimet e forcës ndihmojnë në përmirësimin e metabolizmit, ndjeshmërisë ndaj insulinës dhe qarkullimit të gjakut.
Edhe gjumi dhe stresi kanë rëndësi. Nivelet e larta të kortizolit, hormonit të stresit, lidhen me shtim të dhjamit në zonën e barkut. Prandaj, gjumi cilësor dhe teknikat e qetësimit mund të ndihmojnë si trupin, ashtu edhe trurin.
Nëse problemet me kujtesën dhe përqendrimin janë të shpeshta ose përkeqësohen, matja e belit mund të jetë sinjal shtesë, por jo zëvendësim për kontrollin mjekësor. /Telegrafi/
