Derisa sulmet masive ukrainase me dronë ndaj Moskës dhe qyteteve të tjera ruse kanë dominuar raportimet mediatike, situata në vijën e frontit nuk paraqitet aspak e favorshme për forcat ruse.
Përparimi i shumëpritur i ushtrisë ruse në sektorin kyç të Kramatorskut deri në fund të muajit maj nuk është realizuar.
Marrja nën kontroll e aglomeracionit të gjerë urban të Kramatorskut dhe Slovjanskit mbetet ende objektivi kryesor ushtarak dhe politik i ofensivës ruse, pasi përmes tij Moska synon të sigurojë kontrollin e plotë të Donbasit.
Megjithatë, në dy nga katër drejtimet rreth këtij rajoni, forcat ruse gjatë muajit maj kanë avancuar vetëm disa kilometra, ndërsa në një drejtim të tretë – pranë lumit Siverski Donec – janë përballur me kundërsulme nga ushtria ukrainase.
Madje edhe në sektorin që konsiderohet vendimtar, në veri të Pokrovskut, forcat ruse kanë ngecur, pavarësisht epërsisë në përdorimin e dronëve, shkruan në analizën e saj të frontit portali i pavarur Meduza.
Vitet e fundit, muaji maj ka qenë shpesh periudhë ofensivash të suksesshme për trupat ruse, të cilat kanë shërbyer si bazë për operacionet ushtarake deri në fund të vitit.
Në vitin 2023, grupi mercenar Wagner arriti të përfundojë pushtimin e Bahmutit.
Në vitin 2024, forcat ruse depërtuan pranë Oçeretines, çka çoi në konsolidimin e kontrollit mbi pjesë të rëndësishme të Donbasit jugor. Në vitin 2025, ato arritën të ndërpresin rrugën Pokrovsk–Kostjantinivka dhe më pas të avancojnë në drejtim të aglomeracionit të Pokrovskut.
Megjithatë, në maj të vitit 2026 nuk vërehen shenja të një depërtimi të ngjashëm.
Sipas analizave, vështirësitë e ushtrisë ruse nuk janë të rastësishme: rritja e ndjeshme e kapaciteteve të dronëve, si në vijën e frontit ashtu edhe në prapavijë, po i bën ofensivat tokësore gjithnjë e më të kushtueshme dhe të ngadalta.
Përgatitja e një sulmi të madh tani mund të zgjasë javë apo edhe muaj, pasi kërkon neutralizimin paraprak të operatorëve të dronëve të palës kundërshtare. Edhe kur një ofensivë e tillë rezulton e suksesshme, thellësia e përparimit zakonisht nuk i kalon rreth 10 kilometrat.
Nga ana tjetër, një situatë e tillë u përshtatet forcave ukrainase.
Ato po mbajnë një mbrojtje të fortë në disa zona, ndërsa aty ku rrethanat ua lejojnë, ndërmarrin edhe kundërsulme me thellësi deri në rreth 10 kilometra, duke arritur kështu të frenojnë avancimin e forcave ruse.
Megjithatë, komanda ruse është përgatitur prej kohësh për një përpjekje të re për të çarë mbrojtjen e ngopur me dronë në jugperëndim të Kramatorskut. Sipas vlerësimeve, fati i gjithë fushatës ushtarake të vitit 2026 mund të varet nga suksesi i këtij operacioni.
Grupimi më i madh rus është përqendruar përballë dy korpuseve ukrainase që mbrojnë zonën e qytetit Dobropillja, në rajonin perëndimor të Donetskut.
Objektivi i forcave ruse është marrja e Dobropilljës dhe, përmes saj, anashkalimi i Kramatorskut nga perëndimi.
Përpjekja e parë për një depërtim të tillë, me shumë gjasë e improvizuar, u bë që në gusht të vitit 2025, por u zmbraps nga rezervat ukrainase.
Pas marrjes së Pokrovskut, trupat ruse nisën një ofensivë më të përgatitur, e cila u përball megjithatë me një mbrojtje po aq të konsoliduar ukrainase.
Aktualisht, forcat kryesore po avancojnë nga Pokrovsku përmes Hrishinit, me synimin për të arritur një pikë kyçe logjistike të forcave ukrainase – fshatin Shevchenko, në jug të Dobropilljës.
Sipas raporteve të Korpusit të 7-të të forcave ukrainase, armiku në këtë zonë ka epërsi jo vetëm në këmbësori, por edhe në përdorimin e dronëve.
Për shkak të dominimit rus në këtë fushë, furnizimi i njësive ukrainase në vijën e parë – të cilat mbështeten pothuajse tërësisht në mjete ajrore pa pilot – është bërë jashtëzakonisht i vështirë.
Edhe mjetet tokësore pa ekuipazh nuk arrijnë të depërtojnë deri tek këto njësi, ndërsa automjetet dhe mjetet e blinduara mund të arrijnë vetëm deri në Shevchenko.
Megjithatë, përparimi rus mbetet i ngadalshëm. Prania e forcave ukrainase në skajet perëndimore të Pokrovskut po e pengon grumbullimin e forcave ruse, të cilat ende nuk arrijnë të shfrytëzojnë plotësisht as Hrishinin e sapomarrë për përqendrim trupash dhe sistemesh dronësh.
Duke qenë se plani për një rrethim të thellë të Kostyantynivkës përmes një sulmi drejt Druzhkivkës ende nuk duket i realizueshëm, komanda ruse ka zgjedhur një qasje më pak ambicioze: anashkalimin e qytetit nga skajet e tij, të kombinuar me sulme frontale.
Edhe pse forcat ruse në këtë sektor kanë epërsi si në përdorimin e dronëve ashtu edhe në mbështetjen ajrore, forcat ukrainase gjatë javëve të fundit kanë vënë në përdorim dronë të rinj, të aftë të godasin objektiva lëvizëse në dhjetëra kilometra thellësi.
Si pasojë, nën goditje është vënë edhe baza kryesore logjistike ruse në Horlivka.
Sulmi frontal nga jugu është ndalur pranë një fabrike zinku, ndërsa përparimi po pengohet nga disa xhepa të forcave ukrainase që vazhdojnë rezistencën pothuajse të rrethuara plotësisht, por të furnizuara nga ajri përmes dronëve të rëndë.
Forcat ruse kanë arritur të depërtojnë përmes fshatit Iljinivka dhe të hyjnë në qytet nga perëndimi, por ende mbeten larg një rrethimi të plotë.
Në lindje, ato kanë shënuar përparime më të dukshme, duke avancuar disa kilometra përmes Novodmytrivkës.
Megjithatë, sipas vlerësimeve, këto duket se janë kryesisht grupe të izoluara sulmuese, çka nuk garanton ende konsolidimin e plotë të pozicioneve të fituara.
Ofensiva ndaj Kostyantynivkës nga lindja pritet të mbështetet nga forcat që po përparojnë drejt Slovianskut përgjatë kanalit Siverski Donetsk–Donbas.
Këto njësi kanë kaluar kanalin në disa pika, por ende nuk kanë ndërmarrë një depërtim të drejtpërdrejtë drejt rrugës Kostyantynivka–Kramatorsk.
Drejtimi i tyre kryesor mbetet përgjatë bregut lindor të kanalit, në kahun e Slovianskut, ndërsa operacionet zhvillohen në koordinim me forcat që avancojnë nga Siversku përgjatë lumit Siverski Donetsk.
Edhe në këtë sektor, përparimi mbetet i ngadaltë për shkak të përdorimit intensiv të dronëve, pranisë së rezervave ukrainase dhe kundërsulmeve taktike të vazhdueshme.
Ky drejtim ka rëndësi strategjike, pasi pritet të mbështesë grupimin rus pranë Lymanit, i cili është përballur me kundërsulme të forta ukrainase dhe rrezikon të humbasë të gjitha pozicionet e fituara pranë qytetit.
Kundërsulmi më i madh ukrainas i vitit 2026, sipas gjasave, po i afrohet përfundimit.
Gjatë dimrit, komanda ukrainase kishte dislokuar rezerva të mëdha në krahun verior të grupimit rus, i cili në atë periudhë po përparonte me shpejtësi drejt perëndimit dhe kishte arritur të depërtojë në mbrojtjen ruse në thellësi prej rreth 10–15 kilometrash.
Qëllimi i operacionit, sipas vlerësimeve, ishte rrethimi i plotë i forcave ruse që veprojnë në atë zonë.
Komanda ruse u përgjigj duke transferuar njësi të marinsave të Flotës së Paqësorit dhe dy brigada të motorizuara, të cilat arritën të ngushtojnë ndjeshëm, por jo të eliminojnë plotësisht, depërtimin ukrainas.
Megjithatë, kjo nuk e ka ndalur forcën kryesore goditëse ruse, Ushtrinë e 5-të të Kombinuar, e cila po vazhdon ofensivën drejt Orikhivit, një bastion i rëndësishëm i forcave ukrainase.
Njësitë e avancuara kanë arritur deri në fshatin Çarivne, rreth 17 kilometra larg Orikhivit.
Në vitin 2025, komanda ruse hapi një sektor të ri aktiv të frontit në jug të Zaporizhzhias, duke ndërmarrë dy sulme në drejtime të ndryshme.
I pari, përgjatë ish-bregut të rezervuarit të Kahovkës, kishte për qëllim arritjen e lumit Konka, rreth 13 kilometra nga periferitë jugore të Zaporizhzhias. I dyti synonte të shkëpuste Orikhivin nga perëndimi.
Gjatë muajit të fundit, të dy këto plane kanë filluar të dështojnë. Forcat ukrainase kanë zhvendosur rezerva, kanë shtyrë kundërshtarin nga zonat përgjatë rrugës Zaporizhzhia–Orikhiv dhe, me gjasë, kanë rikthyer pozicionet pranë Lukjanivskit.
Duket se komanda ruse ka qenë tepër optimiste, pasi linjat e furnizimit janë zgjatur dhe janë bërë më të cenueshme.
Më pas, forcat ukrainase ndërmorën kundërsulme në Stepnohirske dhe Primorske. Në prill, trupat ruse u tërhoqën nga Richne, ndërsa në fund të prillit dhe gjatë majit njësitë ukrainase të forcave speciale çliruan pjesën më të madhe të Stepnohirske-s. Megjithatë, ende nuk është e qartë nëse trupat ruse kanë mbetur në Primorske dhe Stepnohirske.
Sipas vlerësimeve, kundërsulmi ukrainas mund t’i ketë gjetur forcat ruse në një moment të pafavorshëm rotacioni të njësive, ose ato mund të jenë dobësuar ndjeshëm për shkak të zhvendosjes së një pjese të madhe të trupave drejt sektorëve me prioritet më të lartë. /Telegrafi/
