Vendimi i Tunizisë për të shkarkuar Sabri Lamouchin dhe për të emëruar Herve Renard pas humbjes 5-1 ndaj Suedisë në debutimin e tyre, sado e pabesueshme që mund të duket, nuk është një rast i izoluar.
Praktika e shkarkimit të një trajneri të ekipit kombëtar pas Kupës së Botës ka filluar tashmë , sipas ‘Squaëka’, kishte ndodhur në katër raste të tjera më parë. Në fakt, Tunizia po e përsërit gabimin: e bëri në Francën e vitit 1998.
Pyetja prej një milion dollarësh është: si ia dolën ekipet që ndërruan trajnerët në mes të Kupës së Botës? A bëri ndonjë ndryshim?
Skocia ishte pioniere në vitin 1954. “Ushtria Tartane”, duke debutuar në Kupën e Botës, pa trajnerin e saj Andy Beattie të jepte dorëheqjen pas humbjes ndaj Austrisë (1-0) në ndeshjen e tyre të pare, pas vetëm katër muajsh në detyrë. Dorëheqja e tij, e bën këtë një rast unik deri më sot.
Larg nga përmirësimi, Skocia u përkeqësua . Ata shkuan në shtëpi, u luajtën vetëm dy ndeshje të fazës së grupeve, pas një humbjeje 7-0 ndaj Uruguait , të cilët drejtoheshin nga një Komitet Teknik. Është interesante se Beattie u kthye për të trajnuar ekipin kombëtar në vitin 1959, por u largua në vitin 1960 për shkak të angazhimeve të tij në Nottingham Forest.
Kupa e Botës e vitit 1998 e bëri të njohur praktikën e shkarkimit të trajnerëve para përfundimit të turneut . Tre ekipe kombëtare zgjodhën këtë rrugë: Arabia Saudite, Koreja e Jugut dhe Tunizia e lartpërmendur. Rezultati ishte i njëjtë: të treja u eliminuan në Fazën e Grupeve.
“Shqiponjat e Kartagjenës” hoqën dorë nga Henryk Kasperczak, i cili i kishte udhëhequr ata. Tunizia përfundoi e dyta në Kupën e Kombeve të Afrikës të vitit 1996, pasi humbi ndaj Anglisë (2-0) dhe Kolumbisë (1-0), duke u eliminuar matematikisht nga gara për në raundin e 16-tave.
Ali Selmi drejtoi ndeshjen e fundit kundër Rumanisë (1-1) dhe të paktën shpëtoi një pikë. Trajneri polak, ashtu si Beattie, do të kthehej gjithashtu për të drejtuar Tunizinë midis viteve 2015 dhe 2017.
Carlos Alberto Parreira, i cili e udhëhoqi Brazilin drejt titullit të Kupës së Botës në Arabinë Saudite në vitin 1994, ndoqi të njëjtën rrugë.
Trajneri brazilian, ish-lojtar i Valencias , u shkarkua pas një humbjeje 0-1 ndaj Danimarkës dhe një humbjeje 4-0 ndaj Francës, e cila do të fitonte turneun. Ata e përfunduan fazën e grupeve me Mohammed Al-Kharashy në krye, duke arritur vetëm një barazim 2-2 kundër Afrikës së Jugut.
Koreja e Jugut e kompleton trilogjinë. Vendet pritëse të Kupës së Botës 2002 u ndanë nga Bum-kun Cha pasi humbën 1-3 ndaj Meksikës dhe pësuan një humbje të dhimbshme 5-0 ndaj Holandës. Historia e Tunizisë dhe Arabisë Saudite u përsërit. Me Kim Pyung-seok si trajner të përkohshëm, ata fituan një pikë kundër Belgjikës (1-1) .
Që atëherë, askush nuk kishte ndërruar trajner në mes të turneut. A do të jetë në gjendje Tunizia ta ndryshojë historinë me Herve Renard në vitin 2026? Mund të duket e vështirë, por me 32 ekipe që kalojnë në fazën tjetër, nuk është e pamundur./Telegrafi/
