Marrja e pamjaftueshme e proteinave rrallë çon në deficite klinike tek njerëzit e shëndetshëm, por gradualisht mund të kompromentojë masën muskulore, ngopjen dhe rikuperimin, veçanërisht në moshën e mesme dhe të moshuar.
Nutricionistja Emma Laing nga Universiteti i Xhorxhias dhe dietologia sportive Kelly Jones nga zona e madhe e Filadelfias shpjeguan për The Washington Post se humbja e masës muskulore ndodh që në moshën 30 vjeç dhe përshpejtohet ndjeshëm pas moshës 60 vjeç.
Marrja e mjaftueshme e proteinave, së bashku me ushtrimet e forcës siç është ngritja e peshave, ndihmon në ruajtjen e muskujve dhe funksionalitetit në pleqëri.
Jones paralajmëron, “Masa jonë muskulore është e lidhur me jetëgjatësinë; aftësia juaj për t’u zgjuar dhe për t’u kujdesur për veten çdo ditë mund të varet vërtet nga masa muskulore.”
Ajo shtoi: “Nëse nuk marrim mjaftueshëm proteina dhe nuk bëjmë stërvitje forcuese, nuk do të jemi në gjendje ta ruajmë atë pavarësi për aq gjatë.”
Ndër shenjat më delikate të marrjes së pamjaftueshme të proteinave janë:
Rikuperim më i ngadaltë pas stërvitjes;
Ndryshime në dietë që pa dashje zvogëlojnë marrjen e këtij makronutrienti.
Kjo mund të ndodhë tek njerëzit që kufizojnë kaloritë, përdorin ilaçe për humbje peshe nga grupi GLP-1 ose kalojnë në alternativa bimore pa planifikuar burime proteinash.
Për të rriturit, tani rekomandohet 1.2 deri në 1.6 gramë proteina për kilogram të peshës trupore në ditë, që do të thotë se një person që peshon 70 kilogramë duhet të konsumojë të paktën 83 gramë në ditë. Si një qëllim praktik, Jones rekomandon të paktën 20 gramë proteina për çdo vakt, të shpërndara gjatë gjithë ditës.
Burime të mira të proteinave përfshijnë kosin grek, vezët, gjizën, tofun, thjerrëzat, qiqrat, tonin dhe salmonin. Ekspertët theksojnë se proteina nuk është e vetmja lëndë ushqyese e rëndësishme dhe se një dietë e ekuilibruar së bashku me aktivitetin e rregullt fizik është çelësi për energjinë, rikuperimin dhe ruajtjen e forcës.
