Një fshat në Oxfordshire do të mbajë një referendum për shpalljen e pavarësisë nga Mbretëria e Bashkuar, në një protestë kundër planeve për të strehuar më shumë se 1,000 azilkërkues aty pranë.
Banorët e Piddington votuan në favor të mbajtjes së referendumit pasi Ministria e Brendshme njoftoi planet për të zhvendosur deri në 1,250 azilkërkues meshkuj, në një ish-kazermë ushtarake pranë fshatit.
Garnizoni Bicester, midis Piddington dhe Upper Arncott, është një nga tre vendet shtesë ushtarake – së bashku me Linton-on-Ouse dhe Barnham – që mund të shndërrohen në kampe për deri në 3,750 azilkërkues.
Ky veprim është pjesë e përpjekjeve për të ndaluar përdorimin e hoteleve deri në fund të Parlamentit aktual, transmeton Telegrafi.
Në votimin, të mbajtur më 4 korrik për të përkuar me 250-vjetorin e pavarësisë amerikane, 96 përqind e fshatit thanë se donin një referendum.
Do të jetë një akt simbolik sepse nuk ka asnjë mekanizëm ligjor me të cilin një fshat, qytezë ose qytet mund të shpallë pavarësinë nga Mbretëria e Bashkuar, përveç nëse lejohet ta bëjë këtë nga Qeveria dhe Parlamenti.
Ministria e Brendshme ka propozuar gjithashtu zgjerimin e vendeve të Ministrisë së Mbrojtjes në Wethersfield në Essex dhe Crowborough në Sussex për të strehuar 1,750 azilkërkues, me zgjatjen e kontratave të tyre të qirasë deri në katër vjet të tjera.
Tim McNally, kryetari i këshillit famullitar të Piddington, tha: “Bëhet fjalë për përfaqësim. Ne nuk kemi pasur asnjë kontribut në propozim. Ne kemi bërë pyetje dhe asgjë nuk ka marrë përgjigje”.
“Shokimi i informacionit i nxiti njerëzit. Mund t’i kisha përgatitur nëse do të më ishte dhënë paralajmërim paraprak”, shtoi ai.
Pasi planet u njoftuan në qershor, një takim urgjent u thirr në Piddington në të cilin fshatarët shprehën kundërshtimin e tyre dhe skema për të shpallur pavarësinë u formua për herë të parë.
Ian Darby, i cili ka jetuar në Piddington për 16 vjet, tha se referendumi ishte një mënyrë që njerëzit të shprehnin ndjenjat e tyre.
Këshilltari financiar 62-vjeçar, i cili votoi në favor të një referendumi, tha: “Qeveria nuk foli as me deputetin dhe as me këshillin. Është jodemokratike dhe ka probleme vërtet të mëdha me të.
“Nuk po flasim për të drejtat dhe të padrejtat e azilkërkuesve. Po flasim për njerëzit që jetojnë në fshat”, shtoi ai.
McNally, i cili e krahasoi gjendjen e vështirë të Piddington me atë të revolucionarëve amerikanë në vitin 1776, tha se kishte punuar për një kushtetutë.
“George Washington solli ndryshim. Unë do të bëj ndryshimin dhe pastaj do të jap pushtetin siç bëri ai”, tha ai.
60-vjeçari tha se ata kishin shqetësime sigurie në lidhje me strehimin e azilkërkuesve pranë fshatit dhe ishin të shqetësuar për krimin e mundshëm.
“Si një fshat i vogël, shumë njerëz ecin lirshëm pa asnjë shqetësim. Nuk ka krim për momentin, por çfarë ndodh nëse ka krim”, shtoi ai.
Prioritetet e tij kryesore janë të sigurohet që fshatarëve t’u jepet një lloj kompensimi, duke marrë parasysh efektin e mundshëm në çmimet e shtëpive, dhe që të përcaktohet një përkufizim i suksesit për masën e strehimit në mënyrë që të mund të ngrihen veprime ligjore nëse ka dështime.
Dy kampet e tjera të propozuara për azil – ish-baza në Linton-on-Ouse, në Yorkshire të Veriut, dhe në Barnham, në Suffolk – janë përballur me shqetësime të ngjashme.
Kur u sfidua në lidhje me planet e zgjerimit në fillim të këtij muaji, Jake Richards, një ministër i drejtësisë, pranoi se Qeveria do të përballet me kundërshtime lokale, por tha se veprimi ishte i nevojshëm për t’i dhënë fund përdorimit të hoteleve për të strehuar azilkërkuesit.
Ai tha: “Vendet ushtarake që ne po propozojmë të përdorim… janë vende të mëdha, ato janë më të kufizuara. Unë e kuptoj se gjithmonë do të ketë kundërshtime ndaj propozimeve të tilla siç po i paraqesim sot.”
Megjithatë, ai shtoi: “Në fund të fundit, pyetja për politikanët, kur jeni në qeveri, është se cilat janë prioritetet tuaja? Dhe ne i bëmë një premtim popullit britanik se do t’i mbyllnim këto hotele, të cilat kanë shkaktuar kaq shumë ankth, kaq shumë ankth dhe kaq shumë dhimbje në të gjithë vendin dhe ne do ta bëjmë këtë. Tani, kjo mund të nënkuptojë vendime të vështira, por ne do të bëjmë siç ka thënë Sekretari i Brendshëm, çfarëdo që të duhet për të mbyllur këto hotele, për të kontrolluar kufijtë tanë dhe për të rregulluar sistemin e azilit dhe ne do ta bëjmë këtë”.
Deri në fund të marsit 2026, kishte 20,885 azilkërkues në rreth 170 hotele, nga një kulm i vitit 2023 prej 56,000 në 400 hotele. /Telegrafi/
