Paris Hilton ka vendosur të flasë publikisht për përvojën e saj me ADHD-në, duke treguar se si kjo gjendje ka ndikuar për vite me radhë në përditshmërinë e saj dhe veçanërisht në orët e para të ditës.
“Mëngjeset dikur ishin pjesa më e vështirë e ditës”, ka treguar Hilton, duke shpjeguar se sot ka gjetur mënyra për ta menaxhuar më mirë gjendjen e saj.
Para se të merrte diagnozën, ajo shpesh mendonte se problemi qëndronte tek vetja, pasi fillimi i çdo dite i dukej kaotik dhe i vështirë për t’u organizuar. Një përvojë e tillë nuk është e pazakontë për shumë persona me ADHD.
Sipas të dhënave të Qendrave Amerikane për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC), një numër i konsiderueshëm i të rriturve me ADHD diagnostikohen vetëm në moshë madhore, ndërsa një pjesë e tyre nuk marrin kurrë mbështetjen e duhur.
Veçanërisht gratë shpesh rriten duke dëgjuar se janë të shpërqendruara, tepër emocionale apo dembele, përpara se vite më vonë të kuptojnë se në të vërtetë po përpiqeshin të përballeshin me një gjendje që nuk ishte identifikuar.
Hilton e mori diagnozën në të njëzetat, pasi dëgjoi përvojat e njerëzve të tjerë me ADHD dhe e gjeti veten në shumë prej vështirësive që ata përshkruanin.
Pas bisedës me një mjek, shumë prej përvojave të saj të së kaluarës nisën të merrnin kuptim.
“Ndjeva një lehtësim të madh kur kuptova se truri im thjesht funksionon në këtë mënyrë”, ka rrëfyer ajo.
Sot, Paris e përshkruan ADHD-në e saj si një “shkëndijë”, një cilësi që, sipas saj, lidhet me personalitetin dhe mënyrën e saj të të menduarit.
Madje, ajo beson se kjo karakteristikë i ka ndihmuar në karrierë dhe në aspektin krijues.
“Pa ADHD-në nuk do të isha sipërmarrësja që jam sot. Më jep një energji dhe kreativitet të jashtëzakonshëm. Kam vazhdimisht një milion ide njëherësh”, është shprehur Hilton.
Megjithatë, kreativiteti nuk mjafton gjithmonë për të përballuar detyrat e përditshme. Për këtë arsye, ajo ka krijuar një sistem të mirëorganizuar që e ndihmon të menaxhojë jetën e saj.
Për Paris Hilton, një prej çelësave kryesorë është përgatitja paraprake.
Në vend që në mëngjes të përballet me dhjetëra vendime të vogla, ajo përpiqet t’i zgjidhë shumicën e tyre që një natë më parë.
Rrobat e fëmijëve përgatiten para gjumit, ushqimet dhe mesvaktet bëhen paraprakisht, ndërsa plani për ditën e ardhshme organizohet që gjatë mbrëmjes.
Kështu, mëngjesi i saj nuk shndërrohet në një garë për të gjetur gjërat që mungojnë apo për të marrë vendime në minutën e fundit.
“Kam vende të caktuara për çelësat, telefonat dhe gjërat e tjera të rëndësishme”, ka treguar ajo.
Në shtëpi mban gjithashtu blloqe shënimesh, pasi, sipas saj, vazhdimisht i lindin ide të reja. Edhe valixhet shpesh i përgatit paraprakisht, në mënyrë që të shmangë stresin para udhëtimeve.
Qasja e saj bazohet në krijimin e një strukture të jashtme që e ndihmon aty ku përqendrimi dhe kujtesa mund të mos funksionojnë gjithmonë siç dëshiron.
“Një vendim që e merr në mbrëmje, nuk ke nevojë ta marrësh 11 herë para mëngjesit”, ka shpjeguar Hilton.
Hilton u ka bërë thirrje edhe personave që e gjejnë veten në historinë e saj që të mos i injorojnë simptomat dhe të flasin me një mjek nëse dyshojnë se mund të kenë ADHD.
“Fakti që vazhdimisht i thoni vetes se diçka nuk shkon me ju ose se jeni ‘të thyer’, thjesht nuk është e vërtetë”, ka deklaruar ajo.
Sipas Hilton, për ADHD-në shpesh flitet vetëm përmes vështirësive që shkakton, ndërsa anashkalohen edhe disa prej anëve pozitive që disa persona i lidhin me këtë gjendje, si kreativiteti dhe energjia.
Kur gjithçka bëhet e tepërt, ajo thotë se gjëja që e ndihmon më shumë është koha me familjen.
“Të jem me fëmijët e mi është gjithçka për mua”, ka thënë Hilton.
Për të, shtëpia, koha me fëmijët, aktivitetet së bashku dhe loja me këlyshët janë momente që e ndihmojnë të rikthejë ekuilibrin.
Në fund, historia e saj tregon se jo çdo zgjidhje kërkon ndryshime të mëdha: përgatitja e gjërave paraprakisht, reduktimi i numrit të vendimeve në momente stresuese dhe organizimi i ambientit mund ta bëjnë përditshmërinë më të menaxhueshme. /Telegrafi/
