Mishi që shkrihet në gojë, patatet e arta dhe aroma e erëzave mesdhetare e bëjnë këtë pjatë ideale për drekën e Kurban Bajramit
Pak pjata e përfaqësojnë më mirë sofrën tradicionale sesa qengji i pjekur ngadalë në furrë. Sekreti nuk është vetëm te mishi cilësor, por te kombinimi i erëzave, pjekja e ngadaltë dhe lëngu aromatik që e mban mishin të butë e plot shije.
Kjo recetë është ideale për drekë familjare dhe krijon atë aromën karakteristike të festës që përhapet në gjithë shtëpinë, transmeton Telegrafi.
Mishi pastrohet dhe thahet lehtë me letër kuzhine. Me majën e thikës hapen disa prerje të vogla ku futen thelpinjtë e hudhrës dhe degëzat e rozmarinës.
Në një enë përzihen vaji i ullirit, gjalpi i shkrirë, kripa, piperi, speci i kuq dhe lëngu i limonit. Me këtë përzierje lyhet i gjithë mishi dhe lihet të pushojë të paktën 1 orë, ndërsa për shije më të fortë mund të qëndrojë në frigorifer edhe gjatë natës.
Në tepsi vendosen patatet e prera në copa të mëdha dhe qepët. Sipër vendoset mishi, shtohet vera e bardhë ose uji dhe mbulohet me letër alumini.
Piqet në 170°C për rreth 3 orë. Gjatë pjekjes, mishi ujitet herë pas here me lëngun e vet.
30 minutat e fundit hiqet letra e aluminit që qengji të marrë ngjyrë të artë dhe kore krokante.
Pjekja e ngadaltë është çelësi kryesor. Sa më ngadalë të piqet, aq më i butë dhe më lëngshëm bëhet mishi. Rozmarina dhe hudhra i japin aromën klasike mesdhetare që shkon në mënyrë perfekte me mishin e qengjit.
Kjo pjatë shkon mrekullisht me sallatë sezonale me domate dhe kastravec; kos të ftohtë; bukë shtëpie; pilaf me gjalpë; speca të pjekur ose perime në furrë.
Për ëmbëlsirë, sofrën mund ta plotësoni me bakllava tradicionale ose trileçe të ftohtë.
