Në seancën e 9-të të mbajtur më 8 prill 2026, Gjykata nisi një procedurë për të vlerësuar kushtetutshmërinë dhe ligjshmërinë e Marrëveshjes Kolektive për Kulturën, në tërësi, të përfunduar më 30 dhjetor 2019 mbi një iniciativë të paraqitur nga një avokat, Tomislav Stefkov, dhe me iniciativën e saj nisi një procedurë për nenin 78-lj të Ligjit për Kulturën.
Tri çështje kryesore dolën nga analiza kushtetuese-gjyqësore e këtij rasti: nëse marrëveshja kolektive tejkalon delegimin ligjor, nëse ajo krijon një sistem autonom pagesash pa një kornizë ligjore dhe nëse ajo ofron kritere të qarta dhe objektive për përcaktimin e pagave.
Në këtë fazë të procedurës, Gjykata vlerëson se Kontrata Kolektive nuk lëviz brenda kornizës së autorizimit ligjor. Ajo nuk e elaboron normën ligjore të nenit 78-lj të Ligjit për Kulturën, por përcakton modelin e vet të përcaktimit të pagave. Në këtë mënyrë, sipas Gjykatës Kushtetuese, shkelet sundimi i ligjit, ndarja e pushteteve dhe ligjshmëria e sistemit të pagave.
Gjykata Kushtetuese me të drejtë ka ngritur gjithashtu rastin se mosrregullimi i të drejtave për paga dhe shpërblime duhet të kërkohet në nenin 76-lj, sepse ai nuk e ka rregulluar këtë çështje të rëndësishme aty. Konkretisht, Ligji për Kulturën nuk përcakton një metodologji specifike për llogaritjen e pagave, nuk përcakton koeficientë kompleksiteti dhe nuk ofron një formulë të qartë për llogaritjen. Dispozita nuk përmban kritere, asnjë metodologji, asnjë kufizim, pra asnjë koeficient. Paga, si një e drejtë themelore nga një marrëdhënie pune, nuk buron nga një ligj, por nga një vendim, dhe në këtë mënyrë siguria juridike dhe barazia vihen në pikëpyetje./Telegrafi/
