Nga: Jason D. Greenblatt, ish-i dërguar i Shtëpisë së Bardhë për Lindjen e Mesme në administratën e parë të Trumpit / Newsweek Përkthimi: Telegrafi.com
Presidenti Trump është i qartë: kërcënimet afatgjata, si ai që buron nga regjimi iranian, nuk mund të menaxhohen pafundësisht. Në një moment të caktuar, duhet të përballen drejtpërdrejt.
Rajoni është nën sulm. Raketat dhe dronët po godasin infrastrukturën, ekonomitë dhe jetën e civilëve.
Por, kjo nuk është histori e një rajoni që po shkatërrohet.
Është histori e një rajoni që po dëshmon qëndrueshmërinë për atë që ka ndërtuar.
Sepse ajo që po vihet në provë tani nuk është vetëm siguria. Është modeli ekonomik dhe strategjik që vendet e Gjirit kanë ndërtuar prej vitesh, madje në disa raste prej dekadash. Dhe, nën presion, ai po qëndron jashtëzakonisht mirë.
Në Emiratet e Bashkuara Arabe, Arabinë Saudite dhe Katar, rrugë të ndryshme, ndonjëherë të mbivendosura, kanë çuar drejt një drejtimi të përbashkët. Secili ka investuar shumë në ndërtimin e ekonomive të hapura, të lidhura globalisht dhe më pak të varura nga një burim i vetëm të ardhurash.
Emiratet e Bashkuara Arabe kanë kaluar dekada duke u vendosur si një qendër globale e diversitetit. Arabia Saudite po avancon në transformimin e gjerë përmes Vizionit 2030. Katari ka forcuar pozicionin e vet si qendër e rëndësishme energjetike, e aviacionit dhe logjistikës. Të tri vendet kanë zgjeruar ndjeshëm shtrirjen e tyre globale.
Afate të ndryshme. Fokus i ndryshëm. I njëjti drejtim.
Dhe, ky drejtim tani është nën shënjestër.
Sulmet e regjimit iranian kanë goditur aeroporte, porte, infrastrukturë energjetike dhe zona civile. Këto nuk janë pika periferike. Ato janë qendrore për mënyrën se si Gjiri lidhet me botën dhe se si bota lidhet përmes tij. Rrugë tregtare, qendra logjistike, qendra financiare, rrjete energjetike dhe aeroporte që shërbejnë si nyje globale tranziti, duke transportuar për çdo vit dhjetëra miliona pasagjerë midis kontinenteve.
Ndërprerjet janë reale dhe ndonjëherë të konsiderueshme.
Kompanitë ajrore kanë ridrejtuar dhe anuluar fluturime. Disa operacione ajrore dhe energjetike janë reduktuar ose ndalur përkohësisht. Transporti detar dhe logjistika janë përshtatur ndaj rreziqeve të shtuara, përfshirë paqëndrueshmërinë rreth Ngushticës së Hormuzit. Bizneset kanë aktivizuar plane emergjente, kanë zhvendosur personelin dhe kanë përshtatur zinxhirët e furnizimit në kohë reale.
Por, ndërprerja nuk do të thotë kolaps.
Sistemet e mbrojtjes ajrore kanë goditur shumicën dërrmuese të kërcënimeve hyrëse. Sistemet kryesore financiare mbeten të qëndrueshme. Tregtia vazhdon të lëvizë, edhe pse me vonesa. Kompanitë nuk po largohen. Ato po përshtaten dhe vazhdojnë të operojnë.
Sistemi është nën presion dhe po funksionon.
Kjo nuk është rastësi. Kjo pasqyron mënyrën se si janë ndërtuar këto vende.
Diversiteti ka krijuar shumë motorë rritjeje. Rezervat financiare ofrojnë stabilitet. Infrastruktura është ndërtuar për ngritje dhe vazhdimësi. Udhëheqja ka prioritet të vazhdueshëm zbatimin, shpejtësinë dhe planifikimin afatgjatë.
Ekziston gjithashtu një dimension njerëzor që shpesh mungon nga jashtë.
Flisni me njerëz në të gjithë rajonin – emiratas, sauditë, kataras dhe të huaj që jetojnë dhe punojnë atje – dhe del në pah një ndjenjë e përbashkët.
Besim në udhëheqje. Besim në drejtim. Besim se kjo periudhë do të kalojë.
Shumica e madhe e banorëve kanë qëndruar, duke vazhduar punën dhe jetën e përditshme mes pasigurive, sepse besojnë në drejtimin ku po shkojnë këto vende dhe në mënyrën se si udhëheqja po e menaxhon këtë moment. Përderisa disa janë larguar për arsye të kuptueshme, shumë të tjerë do të kthehen për të njëjtat arsye që erdhën: mundësi, stabilitet dhe rritje. Këto baza mbeten të paprekura.
Kjo ka rëndësi – sepse kapitali dhe talenti tërhiqen prej vendeve që menaxhojnë rrezikun, krijojnë mundësi, kujdesen për njerëzit e tyre dhe vazhdojnë të funksionojnë nën presion.
Investitorët, kompanitë dhe institucionet po e ndjekin nga afër. Ajo që po shohin nuk është kolaps. Po shohin sisteme që përthithin presionin dhe vazhdojnë të funksionojnë. Kjo ndërton besim.
Ekziston edhe një kontekst më i gjerë strategjik.
E ardhmja e rajonit nuk do të përcaktohet vetëm nga ky moment.
Do të përcaktohet nga ajo që është ndërtuar dhe nga ajo që vazhdon të ndërtohet.
Këto ekonomi po evoluojnë, investojnë dhe zgjerohen edhe mes pasigurive. Ambicia e tyre për të shërbyer si qendra globale, për të tërhequr talente dhe turizëm, për të organizuar ngjarje të mëdha ndërkombëtare dhe për të udhëhequr në energji, aviacion, financë dhe teknologji mbetet e pandryshuar.
Dhe, kur kjo periudhë të kalojë, historia nuk do të jetë për atë që u ndërpre. Do të jetë për atë që rezistoi dhe për vrullin që vazhdoi pavarësisht gjithçkaje.
Emiratet e Bashkuara Arabe, Arabia Saudite dhe Katari do të vazhdojnë të thellojnë rolin e tyre si qendra globale dhe të zgjerojnë shtrirjen në ekonominë botërore.
Sepse, qëndrueshmëria e sprovuar nën zjarr nuk e ruan vetëm besimin. Ajo e shumëfishon atë.
Ajo që Gjiri ka ndërtuar nuk është e brishtë.
Dhe, kur kjo periudhë të kalojë, Gjiri nuk do të kthehet thjesht aty ku ishte.
Ai do të ngrihet më i fortë, më i sigurt dhe më qendror në ekonominë globale se kurrë më parë. /Telegrafi/
