Një zakon i thjeshtë po qarkullon si “mbrojtje” për veshkat, por ekspertët paralajmërojnë se efekti mund të jetë krejt ndryshe nga sa mendohet.
Marrja e mjaftueshme e lëngjeve është e rëndësishme për funksionimin normal të veshkave, por një gotë ujë para gjumit nuk mund ta parandalojë sëmundjen kronike të veshkave dhe as ta riparojë dëmtimin që tashmë ka ndodhur. Edhe më i rrezikshëm është pretendimi se veshkat mund të “pastrohen” me ujë, sodë buke dhe kripë.
Në internet qarkullon rrëfimi i një burri që pretendon se e ka “kthyer mbrapsht” sëmundjen kronike të veshkave duke pirë çdo ditë ujë me sodë buke. Sipas tij, kreatinina i ka rënë nga 2,64 në 1,5 mg/dl, ndërsa eGFR është rritur nga 23 në 46 dhe më pas në 62.
Megjithatë, një përvojë individuale nuk mund të vërtetojë as shkakun e ndryshimit të rezultateve dhe as efektivitetin e kësaj metode.
Uji është i rëndësishëm, por jo domosdoshmërisht para gjumit
Veshkat nuk kanë nevojë të “shpëlahen”. Ato filtrojnë vazhdimisht gjakun, largojnë mbetjet dhe ujin e tepërt, ruajnë ekuilibrin e elektroliteve dhe ndihmojnë në rregullimin e presionit të gjakut.
Dehidratimi i theksuar ose i përsëritur mund ta zvogëlojë qarkullimin e gjakut në veshka dhe ta rrisë rrezikun e dëmtimit akut. Por kjo nuk do të thotë se pirja e sasive të mëdha të ujit e parandalon sëmundjen kronike të veshkave.
Nuk ka dëshmi të besueshme se uji i pirë menjëherë para gjumit ofron mbrojtje të veçantë për veshkat. Më e rëndësishme është që marrja e lëngjeve gjatë ditës t’u përshtatet nevojave të organizmit, aktivitetit fizik, temperaturës dhe gjendjes shëndetësore.
Për më tepër, shumë ujë në mbrëmje mund ta shtojë urinimin gjatë natës dhe ta prishë gjumin. Te pacientët me sëmundje të avancuar të veshkave, insuficiencë kardiake, edemë ose dializë, marrja e lëngjeve mund të duhet të kufizohet, transmeton Telegrafi.
Soda e bukës nuk është “detoks” për veshkat
Bikarbonati i natriumit përdoret te disa pacientë me sëmundje kronike të veshkave, por vetëm në situata të caktuara, si acidoza metabolike.
Sipas udhëzimeve të KDIGO-s, trajtimi mund të merret në konsideratë kur acidoza rrezikon të shkaktojë pasoja klinike, për shembull kur niveli i bikarbonateve në serum është shumë i ulët.
Në këto raste, terapia bëhet nën mbikëqyrje mjekësore, me kontroll të bikarbonateve, presionit të gjakut, kaliumit dhe gjendjes së lëngjeve në organizëm.
Pra, soda e bukës nuk është mjet për “pastrimin” e veshkave të shëndetshme dhe as terapi universale për sëmundjen kronike të veshkave.
Marrja e saj pa kontroll mjekësor mund të sjellë sasi të mëdha natriumi, të rrisë presionin e gjakut, të shkaktojë mbajtje të lëngjeve dhe ënjtje, si dhe të çrregullojë ekuilibrin e elektroliteve. Shtimi i kripës në një pije të tillë e shton edhe më shumë rrezikun.
Përmirësimi i eGFR-së nuk do të thotë domosdoshmërisht shërim
Kreatinina dhe eGFR mund të ndryshojnë për shkak të dehidratimit, infeksionit, sëmundjeve akute, barnave, ndryshimeve në ushqyerje dhe masën muskulore ose gjatë rikuperimit pas dëmtimit akut të veshkave.
Sëmundja kronike e veshkave nuk diagnostikohet në bazë të një rezultati të vetëm. Çrregullimi i funksionit ose strukturës së veshkave duhet të zgjasë të paktën tre muaj.
Për vlerësim përdoren edhe analiza e urinës, raporti albuminë/kreatininë, presioni i gjakut, ultrazëri dhe ekzaminime të tjera.
As eGFR mbi 60 nuk dëshmon vetvetiu se veshkat janë plotësisht të shëndetshme, nëse ekzistojnë shenja të tjera dëmtimi.
Masat më të rëndësishme janë kontrolli i presionit të gjakut dhe diabetit, ndërprerja e duhanit, reduktimi i kripës, ruajtja e peshës së shëndetshme dhe shmangia e përdorimit të shpeshtë e të panevojshëm të barnave antiinflamatore si ibuprofeni dhe diklofenaku.
Uji duhet pirë rregullisht dhe në sasi që i përshtatet gjendjes shëndetësore.
As uji para gjumit dhe as soda e bukës nuk mund ta zëvendësojnë diagnozën, kontrollin nefrologjik dhe trajtimin e bazuar në dëshmi. /Telegrafi/
