Ballina Lajme Bota/Rajoni Histori njerëzore: Shqiptari ndihmon serben e moshuar që jeton e vetme

Histori njerëzore: Shqiptari ndihmon serben e moshuar që jeton e vetme

13
SHPËRNDAJE
- Sponsor gjeneral -

Raportet mes shqiptarëve dhe serbëve vazhdojnë  jenë  tensionuaravite pas luftës  Kosovë. Por në një fshat  Prishtinës politikaproblemet etnike dhe dallimet fetare midis fqinjëve nuk ekzistojnëPër shumë vite Fadil Rama ndihmon një  moshuar serbe 92 vjeçare  jeton e vetmuar dhe pa përkujdesjeKështu ai po nderon sikur  ishte nëna e tijgruan  thotë se e trajtoi si fëmijën e sajgjatë dhe pas luftës.

Blagica Diçiçështë një moshuar 92 vjeçare  jeton e vetme  një fshat  largët  lindje  Kosovës, e braktisur nga  gjithë fqinjët e saj serbë.

Ajo jeton  një shtëpi  dëmtuar  malet e fshatit Vaganesh, 45 kilometra larg kryqytetit  PrishtinësAtë nuk e viziton asnjë familjar i saj.

“Jam e vetmuar. Djali im Djordje është në Beograd, shumë larg. Slobodani, djali tjetër, është në Kamenicë dhe ka gruan e sëmurë”, thotë zonja Diçiç.

Ajo thotë se Djordje nuk ka një dhomë për të në Beograd ndërsa djali i vogël që jeton në Kamenicë kujdeset për gruan e paralizuar prandaj nënën e takon shumë rrallë.

Është Fadil Rama, shqiptari që jeton një kilometër larg në fshatin Strezovcë, ai që kujdeset për të.

Askush nga autoritetet lokaleshqiptare apo serbenuk kanë ofruar ndihmë për zonjën Diçiç.

moshuara serbe nuk e mban mend kur ishte hera e fundit  pa djalin e saj Djordjen, por ajo e quan Fadilin djalin e tretë  saj.

 ndihmon  ha dhe piedhe pse është e kotë sepse unë nuk mundem as  ha e as  pi”, thotë zonja Diçiç, ndërsa është e shtrirë  krevat dhe e mbuluar me dy batanije.

Ndërsa dimri afronshëndeti i saj përkeqësohet.

 gjithë serbët  jetonin  fshatin Vaganesh para luftës  viteve 98-99 janë larguar.

Rreth 50 shtëpi  brakstisura po shkatërrohen ngadalë.

fundit  u largua nga fshati ishte djali i zonjës BlagicaSlobodani.

Zoti Rama mban kontakt  vazhdueshëm me  për ta informuar rreth shëndetit  nënës.

Ajo ishte grua aq e mirë gjatë dhe pas luftës, duke na trajtuar si fëmijët e saj”, thotë shqiptari  është pronar i një dyqani  vogël ushqimesh.

Ai e njeh zonjën Diçic  kur ishte fëmijë. Ajo u jepte sheqerka fëmijëve  Strezovcit edhe gjatë luftës.

Kur e pashë  ngeli e vetme u ndjeva shumë keq dhe mendova  t’ia kthej  mirat, shton ai.

Zonja Diçiç merr 60 euro  muaj si pension, shumë kjo e pamjaftueshme për .

 nga marsi kur shpërtheu pandemiazoti Rama sjell ushqime për  dy herë  javë. Ai nuk pranon asnjë ndihmë financiare nga askushsepse nuk do   përshtypjen se po e ndihmon për përfitime.

Një herë  muaj ai mundohet  pastrojë dhomën dhe rrobat e saj.

Rama ndez sobën  cilën zonja Blagica nuk mund ta ndezë vetë dhe qëndron për  përgatitur një gjellë për .

Shqiptari nuk frikësohet se ndihma e tij mund  shkaktojë probleme etnike apo fetaremeqenëse është një mysliman shqiptar  ndihmon një grua ortodokse serbe.

 shumë se 20 vite pas luftësraportet mes shqiptarëve dhe serbëve janë  tensionuaraedhe pas fillimit  bisedimeve  Bashkimin Evropian  2011.

 fshatin tim  gjithë  kanë mbështetur  po kujdesem për një serbe  moshuar sikur  ishte e jona”, thotë zoti Rama.

Pasi mësuan veprimet e tijdisa barinj lokalë vazhdimisht kontrollojnë gjendjen e të moshuarës serbe.

Asnjëherë nuk na ka interesuar politika e Beogradit apo e Prishtinës. Ne gjithmonë kemi ndihmuar njëri-tjetrin. Por përsëripolitika e Beogradit shkatërroi atëAutoritetet paralele serbe kishin thënë se do t’i sillnin ushqim dhe se nuk ka nevojë për ndihmën e Fadilit. Por nuk kemi dëgjuar prej tyreprandaj unë sjelli ushqime sepse ata nuk kanë ardhur fare. Këto janë gënjeshtra. Ata nuk sollën asgjë”, thotë Fadili.

Ai i ka dhënë fjalën Sllobodanit se do  kujdeset për nënën e tij deri  vdekjen e saj.

---- ----
----
-----
-----