Malësia e Bujanocit djepi i historisë
17:13 | 26 Tetor 2018
Malësia e Bujanocit djepë i historisë Shqiptare në veqanti i Luginës së Preshevës.

Malësia e Bujanocit shtrihet në mesë të pikave gjeografike Sitilisë, Kitkës, Guri i Zi, Fushës së Gatë Lepodërvës, kufizohet me Vratagoshin te Breznica, Dubincën te Gjergjeci, Qestelinën te Novosella, qytetin e Vranjës, Dobërjancën, Rezhdancën, Tërstenën, Desivojcën, Sedllarën, Krendellin, Karaçevën, Novosellën e Poshtme, Roganën,Tërnocin. Aty ku fillon të buron lumi i Zarbicës në Muhocë e merr Lumi i Muhocit në Breznicë dhe derdhet në Moravën Jugore diku afër qytetit të Bujanocit. Sipërfaqja e Malësisë së Bujanocit është shumë e madhe e ku mbulohet, me ara, male të larta, kullosa dhe lëndina të shumta.

Prej resurseve natyrore që ka Malësia, janë se ka shumë burime të ujit, uji i cilësisë së lartë i cili mund të shfrytëzohet edhe për treg, për mbushjen dhe paketim si dhe lëndë e parë në prodhimin e lëngjeve të pemëve. Pasuri tjetër është se ka pasuri me dhjetra e qindra hektar male edhe ate si druri për përpunim si lëndë e parë e industrisë së drurit nga ahu, bungu, qarri, plepi, panja, qershia e egër etj. Po ashtu kjo pjesë është e pasur edhe me fruta të shumta malore. Në këtë pjesë ka kushte ideale për ruajtjen e blegtorisë pasi ka kullosa me qindra hektarë.

Çfarë është gjendja e përgjithshme sot në Malësinë e Bujanocit Në Zarbicë, Suharrën, Novosellë dhe Pribocë sot janë 17 familje me 87 banorë të shpërndarë dhe të shkapërderdhur më shumë se kurrë. Asnjë nxënës nuk është në shkollën e Zarbicës, në Novosellë ka mbetur një mësues me dy nxënës . Në Suharrën nuk ka nxënësa e asnjë familje, vetëm te mahalla e Tahirajve një Mësues me katër nxënësa. Në Mahallën e Liteshit shkolla është e shkatrruar gati tërësisht, pa asnjë nxënës. Një familje ishte te mahalla e Veleve në Kitkë afër Gradishtës, deri kësaj vere edhe kjo u detyrua për shkak të mungesës së kushteve elementare të braktisë vendin e vet për t’u strehuar në Gjilan. Te mahalla e Kishalive nuk kemi asnjë familje, po ashtu në mahallën e Disheve nuk kemi asnjë familje. Kryeimalfjari Shefketi para fillimit të shtatorit të sivjetëm, gjithë pasurinë që kishte, si kafshët i shiti dhu ia ktheu shpinën vendit të vet. Prandaj dy nxënësa që ishin në shkollën e Zarbicës nuk janë, sepse familja e Shefketit nuk jeton më tej në Zarbicë dhe shkolla u mbyll! Në Priboc nuk kemi nxënësa, por vetëm familja Hafizit me tre djemtë e tij që rrinë rregullisht. Në Ramabuqë mësuesi Sadik Demiri ka vetëm një nxënës. Në fshatin Qarrë kan mbetur 11 nxënës. Në fshatin Xherxhec nuk ka mbetur asnjë nxënës. E vetmja shkollë e plotë fillore ,, MIGJENI“ në Muhoc ka 81 nxënës. Bashkësia Lokale e Zarbicës ka mbetur pa asnjë përkudesje shëndetsore, për një ilaq apo injeksion duhet të shkohet në Vranjë, në Muhoc, Karaqevë apo Roganë, nga 15 e 20 km largë të dy rrugët.

Edhe këto pak familje që kanë mbetur i mbanë shpresa që edhe ndokush do të kthehet. Shitore për plotësimin e novajve jetësore nuk ka. Sot nuk ekzistojnë as kushte më elementare për jetë